logo

Select Sidearea

Populate the sidearea with useful widgets. It’s simple to add images, categories, latest post, social media icon links, tag clouds, and more.
hello@youremail.com
+1234567890
تفاوت شتاب دهنده و مرکز رشد چیست؟

تفاوت شتاب دهنده و مرکز رشد چیست؟

تفاوت شتاب دهنده و مرکز رشد چیست؟

شتاب دهنده یا مرکز رشد ؛ مسئله این است

یکی از مهمترین مسائل زندگی امروزی چالش تأمین هزینه ها و منابع مالی محسوب می‌گردد به دلیل اینکه که بر کمیت و کیفیت امور پیش روی ما مؤثر خواهد بود. در همین راستا تأمین منابع مالی یکی از اولین دغدغه های استارتاپ و کسب و کارهای نوپاست. سرمایه گذران، مراکز رشد و شتاب دهنده ها به عنوان مهمترین منابع حمایتی و تأمین نیازهای مالی کسب و کارهای نوپا (استارتاپ‌ ها) شناخته می شوند. در ادامه توضیح مختصری در مورد شتاب دهنده‌ها، مراکز رشد و در نهایت تفاوت آنها خواهیم داشت.

 

شتاب دهنده‌ها (Accelerators)

 

شتاب دهنده ها، شرکت های خصوصی هستند که استارتاپ‌ها را از همان ابتدا مورد حمایت فکری، فنی و مالی قرار داده و از ابتدا آنها را بر اساس شرایط داخلی خود پذیرفته و از آنها حمایت می کنند. روش پذیرش توسط هر شتاب دهنده با دیگری متفاوت است. بعضی در یک فضای کاری -رقابتی، تیم‌ها را به معرفی ایده های خود دعوت کرده و بین چند ایده برتر یک رقابت فشرده برگزار کرده و در آخر بر روی یک یا چند ایده سرمایه‌گذاری نهایی را انجام می‌دهند. برخی دیگر با برگزاری جلسات متعدد بصورت تک به تک، به بررسی ایده و تیم اجرایی می پردازند.

 

معمولاً حمایت شتاب دهنده ها از یک استارتاپ بصورت کمک های نقدی، تخصیص فضای کاری مناسب، تأمین تجهیزات اداری، آزمایشگاهی و کارگاهی، دعوت و حضور مربیان متخصص برای همراهی تیم ها، کمک های فکری و فنی، حمایت های قانونی، حقوقی، برگزاری تورها و دورهمی مرتبط با ایده ها و … می باشد. شتاب دهنده‌ها در ازاء حمایت‌های فوق، بسته به این که در کدام مرحله از ایده خود باشید، با بخش اجرایی قرارداد منعقد کرده و قسمتی از سود سهام آن استارتاپ را به مالکیت خود در می‌آوردند.

 

با توجه به توضیحات فوق شتاب دهنده‌ها سرمایه‌گذاران خصوصی هستند که با حمایت فکری، فنی و مالی خود، یک استارتاب را به سمت یک کسب و کار مستقل و موفق همراهی خواهند کرد و در مقابل در بخشی از سهام یا سود آن شریک می شوند و نتیجه‌ی آن یک رابطه برد-برد و سود متقابل برای تیم اجرایی و تیم حمایت خواهد بود.

 

مراکز رشد  (Incubators)

 

بر خلاف شتاب دهنده‌ها، مراکز رشد (Incubator) یا دولتی هستند یا وابسته به مراکز دولتی و شرکت‌های زیر مجموعه آنها. این مراکز بیشتر از استارتاپ‌هایی حمایت می‌کنند که راستای سیاست‌گذاری‌های کلان کشوری هدف‌گذاری شوند. مثلا در مقطعی ممکن است تولیدات محیط زیست و یا خدمات دولت الکترونیک دغدغه مسئولان و نیاز فوری جامعه باشد، منطقی است که چنین ایده هایی بیشتر مورد توجه این مراکز قرار می گیرد.

 

معمولاً مراکز رشد بسترهای وسیعتری را نسبت به شتاب دهنده ها دنبال می‌کنند مانند صنایع دریایی، علوم پزشکی، صنایع غذایی و غیره و در کنار دانشگاه‌ها و نهادهای مرتبط با آن فعالیت، حمایت خود را از کسب و کارهای نوپا انجام می دهند.

 

این مراکز اکثراً تأمین مالی خود را از بودجه‌ی نهاد دولتی یا سازمان بالا دستی آن تأمین می کنند و روند بازگشت سرمایه در این مراکز به ساختار قانونی همان مرکز سازمانی، دانشگاهی یا دولتی وابسته خواهد بود. مراکز رشد نیز همانند شتاب‌دهنده‌ها استارتاپ‌های ورودی را از لحاظ مالی، امکانات محیطی، آزمایشگاهی، کارگاهی، منابع انسانی و … حمایت می‌کنند. ورود به این مراکز مانند شتاب دهنده ها نیست و بر خلاف آنها، فضای رقابتی خاصی در گزینش آنها وجود ندارد.

 

شرکت های بزرگ و ابرقدرت‌های تکنولوژی دنیا هر کدام در کنار مجموعه خود مراکز رشدی دایر کرده اند که با حمایت‌هایی که اکثر آنها کاملاً غیر انتفاعی و حتی خارج از محدوده‌ی جغرافیایی آنان است، اقدام به حمایت از استارتاپ ها می کنند.

 

شتاب دهنده‌ها (Accelerators) و مراکز رشد (Incubators) ، هر کدام به شیوه‌ی خود کسب و کارهای نوپا را در مسیر پیشرفت و تبدیل شدن به شرکت‌های موفق حمایت می‌کنند. با وجود اینکه این دو فرآیند، با یکدیگر تفاوت دارند، خیلی‌ها آنها را با هم اشتباه گرفته و در صحبت‌های خود به جای یکدیگر به‌کار می‌برند. در زیر به بخشی از تفاوت‌های این دو اشاره خواهد شد.

 

مراکز رشد از خیلی قبل رایج بوده‌اند، در حالیکه شتاب‌دهنده‌ها پدیده‌ای نوظهور و جدید هستند. در شتاب‌دهنده‌ها حمایتهای مربیگری و خدمات مشاوره‌ای به‌طور مداوم صورت می‌گیرد، اما یک مرکز رشد ممکن است محدود به ارائه یک فضای مشترک اداری باشد. جدول زمانی ورود و خروج استارتاپ‌ها به یک شتاب‌دهنده بر مبنای دوره‌های از پیش‌تعیین‌شده و ثابت می‌باشد که این امر برعکس مراکز رشد است که به‌طور مداوم می‌توانند پذیرای کارآفرینان جدید باشد.

 

درآمد‌زایی شتاب‌دهنده‌ها شامل سرمایه‌گذاری بر روی استارتاپ‌های هر دوره و مالکیت بخشی از سهام آتی آنها می‌شود در حالی‌که منبع درآمد مراکز رشد از محل اجاره و دستمزدی است که بابت مکان و خدمات مشاوره‌ای حاصل می‌گردد.

 

 از مهم‌ترین تفاوت‌های مراکز رشد و شتاب‌دهنده‌ها، نوع نگاه آنها به آینده کسب‌و‌کار یک استارتاپ است. در پایان دوره کوتاه‌مدت شتاب‌دهنده، هر یک از اعضا به مرحله‌ای می‌رسند که می‌توان گفت در آینده موفق خواهند بود یا شکست می‌خورند. شتاب‌دهنده‌ها پیشبینی شکست یا موفقیت نهایی یک استارتاپ را تسریع می‌کنند. در صورتی که هدف مراکز رشد کمک به شرکت‌هایی است که در فضای رقابتی و پر تنش بازار امکان رشد و شکل‌گیری ندارند. شتاب‌دهنده‌ها این شرکت‌ها را با این واقعیت‌ها روبه‌رو کرده و کارآفرینان را به این وا می‌دارند که کسب‌و‌کار خود را امکان‌سنجی کنند.

 

بارزترین تفاوت میان شتاب دهنده‌‌ها و مراکز رشد در محدوده‌ی زمانی آنهاست. شتاب دهنده‌ها معمولاً برای یک مدت‌ زمان مشخص و مختصر ، (۹۰ روز الی ۴ ماه)، با استارتاپ‌ها کار می‌کنند و به آنها میزان مشخصی سرمایه می‌دهند و معمولاً در ازای سرمایه و حمایت فنی و فکری چیزی ما بین ۳ الی ۸ درصد یا بیشتر از مالکیت آن شرکت را مطالبه می‌کنند. همین موارد و ویژگی‌ها موجب شده که شتاب دهنده ها ساختار یافته‌تر از مراکز رشد حضور پیدا کنند.

 

درواقع هدف اصلی شتاب دهنده‌ها کمک به استارتاپها برای رسیدن به نقطه‌ای است که در آن آماده‌ی کسب سرمایه‌ی بیشتر خواهند شد. مهمترین هدف یک شتاب‌دهنده رشد سریع‌تر یک شرکت به منظور آمادگی برای رسیدن به کسب منابع مالی است. این اهداف کاملاً منطبق با میزان حق السهمی است که آنها در مقابل راهنمایی‌ها و منابع خود طلب می‌کنند.